Qeveria e Venezuelës fillon lirimin e të burgosurve politikë

Qeveria e Venezuelës ka filluar lirimin e të paraburgosurve që konsiderohen të burgosur politikë nga grupet e të drejtave të njeriut, në atë që zyrtarët e përshkruan si një gjest të vullnetit të mirë.

Ministria e jashtme e Spanjës tha se pesë nga shtetasit e saj ishin liruar. Midis tyre është aktivistja e shquar e të drejtave të njeriut venezuelano-spanjolle, Rocío San Miguel, konfirmoi familja e saj për mediat amerikane.

Ky veprim vjen pasi SHBA- të arrestuan Presidentin e Venezuelës, Nicolás Maduro, në një bastisje të rrufeshme në kryeqytetin, Caracas, të shtunën, për t’u përballur me akuzat për trafik droge në Nju Jork.

Lirimi i të burgosurve politikë në Venezuelë ka qenë një kërkesë e vazhdueshme e SHBA-së, veçanërisht gjatë momenteve të represionit të shtuar rreth zgjedhjeve ose protestave.

Jorge Rodríguez, kreu i Asamblesë Kombëtare të Venezuelës dhe vëllai i presidentes së përkohshme Delcy Rodríguez, njoftoi në televizionin shtetëror se “një numër i konsiderueshëm” do të lirohej menjëherë, pa specifikuar numrin ose identitetin e të burgosurve që do të liroheshin.

Qindra të burgosur politikë mbahen të ndaluar në burgjet e Venezuelës, dhe vetëm një grusht prej tyre mendohet se janë liruar deri më tani.

Jorge Rodríguez tha se qeveria e përkohshme po i lironte ata në interes të “unitetit kombëtar dhe bashkëjetesës paqësore”.

Rocío San Miguel, një kritike e zëshme e Maduros dhe një eksperte e mbrojtjes, ishte e burgosura e parë e konfirmuar që u lirua. Familja e saj i tha New York Times se ajo u dërgua në ambasadën spanjolle në Karakas.

E arrestuar në vitin 2024, ajo u akuzua për përfshirje në një komplot për të vrarë presidentin e atëhershëm dhe u përball me akuza për tradhti, komplot dhe terrorizëm. Arrestimi i saj tronditi aktivistët e të drejtave të njeriut dhe, për shkak se vendndodhja e saj nuk dihej, u etiketua si “zhdukje e detyruar” e mundshme nga Zyra e OKB-së për të Drejtat e Njeriut.

Organizatat venezueliane të të drejtave të njeriut – disa prej të cilave kanë anëtarë ose themelues të tyre në burg – e pritën lajmin me kujdes.

Pavarësisht se është një zëvendëse kyçe e Maduros, administrata e përkohshme e Delcy Rodríguez është dukur e gatshme të bashkëpunojë me SHBA-në që kur mori udhëheqësin e saj dhe bëri deklarata gjithëpërfshirëse në lidhje me të ardhmen e kombit të Amerikës së Jugut .

Besohet se rreth 50 deri në 80 të burgosur mbahen në burgun famëkeq El Helicoide, të cilin Presidenti i SHBA-së Donald Trump njoftoi se do të mbyllet pas kapjes së Maduros.

Burgu fitoi famë ndërkombëtare për ndalimin e kundërshtarëve të dyshuar politikë, me raportime nga grupet e të drejtave të njeriut për tortura, përfshirë rrahje dhe elektroshok.

Njoftimi vjen gjithashtu pak pasi Presidenti i SHBA-së Donald Trump deklaroi se kishte “dhënë urdhra për mbylljen e atij burgu”, i cili ishte bërë një nga simbolet më famëkeqe të represionit politik në vend.

Grupi venezuelian i të drejtave të njeriut, Provea, paralajmëroi se mbyllja e parashikuar e El Helicoide nuk duhet ta largojë vëmendjen nga vendet e tjera të paraburgimit që ende funksionojnë në të gjithë vendin.

Udhëheqësja e opozitës dhe fituesja e Çmimit Nobel për Paqen, Maria Corina Machado, e cila ka disa aleatë të ngushtë në burg, ka kërkuar vazhdimisht lirime.

Në një intervistë me emisionin Hannity të Fox News, Trump tha se Machado pritej të vinte në SHBA “javën tjetër diku”.

Machado i tha prezantuesit Sean Hannity më herët gjatë javës se donte t’i jepte presidentit amerikan Çmimin Nobel për Paqen. Kur Hannity e pyeti nëse Trump do ta pranonte ofertën, ai tha se “ky do të ishte një nder i madh”.

Opozita dhe grupet e të drejtave të njeriut në Venezuelë kanë thënë për vite me radhë se qeveria ka përdorur arrestimet për të shtypur disidentët dhe për të heshtur kritikët.

Që nga zgjedhjet e vitit 2024, të cilat u kontestuan gjerësisht, opozita pretendoi se janë rritur procedurat ligjore kundër aktivistëve, gazetarëve dhe kundërshtarëve politikë.

Prokurori i Përgjithshëm Tarek Saab dhe të tjerë në qeveri mohuan në mënyrë të përsëritur se Venezuela mbante të burgosur politikë, duke argumentuar se të ndaluarit ishin arrestuar për krime të vërteta.