Dhjetë vite nga protestat e Tunizisë që nxitën ”Pranverën Arabe”

Kanë kaluar dhjetë vite që kur një tregtar ambulant i vuri flakën vetes në shenjë proteste për regjimin represiv, korrupsionin dhe koston e lartë të jetesës në Tunizi.

Ishte 17 dhjetor i vitit 2010 kur tregtari i fruta-perimeve Mohamed Bouazizi, 26 vjeç, protestoi në mënyrë rrëqethëse duke i vënë flakën vetes pasi autoritetet lokale i kishin sekuestruar për të disatën herë produktet që ai shiste.

Kjo frymëzoi qindra e mijëra njerëz të dilnin rrugëve për një revoltë që nisi atë çka më pas u njoh si “pranvera arabe”, u quajt kështu pasi shumë shpejt protestat zunë edhe vende të tjera si Libia, Egjipti, Jemeni dhe Siria.

Më pak se një muaj pas nisjes së protestave, presidenti Zine El Abidine Ben Ali, i cili kishte 23 vite në pushtet, u largua nga vendi duke gjetur strehë në Arabinë Saudite, ndërsa Bouazizi ndërroi jetë më 4 janar 2011.

Dhjetë vite më pas Tunizia mbetet në vështirësi ekonomike, pavarësisht se sistemi dhe mënyra e drejtimit të vendit ka ndryshuar.

Tunizia mbetet i vetmi vend që arriti të shmangë përshkallëzimin në luftë civile nga protestat e pranverës arabe.

Vende si Siria, apo Libia përfunduan në luftëra të përgjakshme që nxitën largimin e miliona vetëve si refugjatë jashtë shtetit.

Reforma të ndryshme janë ndërmarrë që pas largimit të Ben Alisë, megjithatë të shumtë janë ata që thonë se vendi nuk është aspak drejt perspektivës që u shpresua prej protestave dhjetë vite më parë.

Gjithsesi Bouazizi është kthyer në historinë frymëzuese të të rinjve të Tunizisë, teksa figura e tij është lartësuar dhe kthyer në simbol për një të ardhme më të mirë. Në vendet arabe ai konsiderohet martir i lirisë.

Revista prestigjioze The Times e shpalli Bouazizin njeriun e vitit për vitin 2011.