Enigma e “pamundur” e Evropës: Mbrojeni Ukrainën nga Putini dhe Groenlandën nga Trumpi

Gjatë katër viteve të fundit, udhëheqësit evropianë kanë punuar pa pushim për të mbrojtur sovranitetin dhe integritetin territorial të Ukrainës kundër luftës së agresionit të Rusisë, shpesh duke hartuar deklarata të ashpra, duke zhvilluar telefonata dhe duke u takuar për mbledhje emergjente të thirrura në nxitim.

Por fundjavën e kaluar, skenari ndryshoi në mënyrë të ndryshme.

Udhëheqësit evropianë e gjetën veten duke bërë saktësisht të njëjtën gjë, deklarata të përbashkëta, telefonata dhe takime krize,  për të mbrojtur sovranitetin dhe integritetin territorial të Danimarkës kundër një vendi që, në letër, supozohet të jetë aleati i tyre prej kohësh dhe garantuesi kryesor i sigurisë, Shtetet e Bashkuara.

“Së bashku qëndrojmë të vendosur në angazhimin tonë për të mbështetur sovranitetin e Groenlandës dhe Mbretërisë së Danimarkës”, tha Ursula von der Leyen të dielën pasi foli me udhëheqësit e Francës, Gjermanisë, Mbretërisë së Bashkuar dhe Italisë.

“Ne gjithmonë do t’i mbrojmë interesat tona strategjike ekonomike dhe të sigurisë. Do t’i përballojmë këto sfida ndaj solidaritetit tonë evropian me qëndrueshmëri dhe vendosmëri”, thekdsoi më tej ajo.

Spektakli i ditëve të fundit e ka bërë të qartë enigmën e pamundur me të cilën përballet Evropa, një familje politike e lidhur nga një angazhim i përbashkët ndaj së drejtës ndërkombëtare, në epokën e dytë të Trumpit.

Kërcënimi i Donald Trump për të vendosur një tarifë prej 10% për tetë vende evropiane, Danimarkën, Finlandën, Francën, Gjermaninë, Holandën, Norvegjinë, Suedinë dhe Mbretërinë e Bashkuar, për të ndaluar blerjen e Grenlandës është i jashtëzakonshëm në fushëveprimin dhe qëllimin e tij: udhëheqësi i një vendi të NATO-s është gati të nisë një luftë tregtare gjithëpërfshirëse kundër aleatëve të shumtë për të pushtuar territorin e njohur ndërkombëtarisht të një vendi tjetër.

Pavarësisht nëse Trump e përmbush apo jo kërcënimin e tij, ky është mjaftueshëm alarmues për të minuar parimin e mbrojtjes kolektive që ka mbështetur aleancën transatlantike që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore dhe që ka pësuar ndryshime të panumërta politike.