Kush humbi e kush fitoi…/ Cilët janë dhe do të jenë lojtarët kyç në Sirinë e re

Fare pak njerëz e prisnin atë që do të ndodhte në Damask, ku në 9 ditë u rrëzua regjimi dekadent i familjes Assad. Një nga faktorët kyç që çuan në rënien e papritur të klanit shtrihet thellë në veri, në Ukrainë.

Rusia është përfshirë në një agresion brutal ndaj fqinjit të saj për thuajse tre vjet, pasi Moska e sheh atë si një territor jetik për interesat e saj afatgjata.

Kjo do të thotë se presidenti Vladimir Putin, ose nuk kishte opsione, ose nuk e shihte të mundur dërgimin e burimeve ushtarake për të mbajtur Assad në pushtet.

Me bregun mesdhetar të Sirisë, ku ndodhet baza e marinës ruse “Tartous”, tashmë nën kontrollin e opozitës, mbetet për t’u parë nëse Kremlini do të mund ta ruajë influencën e tij ushtarake në vend.

Edhe mbështetësi tjetër i rëndësishëm i pushtetit të Assad, Irani, nuk arriti ta ndihmonte për shkak të përfshirjes në konflikte të shumta në Lindjen e Mesme.

Lufta e Izraelit në Gaza dhe Liban ka ezauruar kapacitetet e Republikës Islamike dhe me rënia e klanit të Assad mund të thuhet se i dha një goditje të fortë atij që Teherani quan “Aksi i Rezistencës”, që synon kundërvënien ndaj influencës hebraike dhe perëndimore në rajon.

Thënë kjo, mund të jetë e sigurt të mendohet se si Rusia dhe Irani nuk e kanë mirëpritur atë që ndodhi në Damask.

Ndërkohë, kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu u shfaq pozitiv për rezultatin e luftës siriane. Në një video të publikuar të dielën, ai e quajti rënien e Assad një “pasojë direkte të veprimeve të Izraelit në rajon” dhe falënderoi qytetarët sirianë që e rrëzuan atë.

Megjithatë, lëvizja Hayat Tahrir al Sham që kontrollon vendin, dikur një degë e Al Kaedës, njihet për kundërshtinë ndaj ekzistencës së shtetit të Izraelit.

Turqia, nga ana tjetër, ka dalë fituese nga largimi i regjimit sirian. Edhe pse Ankaraja e konsideron de jure lëvizjen HTS një grup terrorist, deklaratat e presidentit Erdogan dhe ministrit të Jashtëm, Hakan Fidan tregojnë se qeveria turke e mirëpriti rënien e Assad.

E paqartë mbetet nëse Shtetet e Bashkuara do të përfitojnë apo humbasin nga realiteti i ri në Lindjen e Mesme. Duke qenë se Uashingtoni e sheh sigurinë e Izraelit si një prioritet kyç, do të jetë e pamundur që administrata e ardhshme e Donald Trump të injorojë Sirinë pas largimit të regjimit.

LEXONI GJITHASHTU:

• Sirianët e Moskës në festë, ngrenë flamurin e opozitës në selinë e ambasadës siriane
• Austria ndalon shqyrtimin e kërkesave të sirianëve për azil pas rënies së Assadit