“Ikin se s’kanë punë”, edhe fshati Çengelaj braktiset nga të rinjtë

Emigrimi masiv, migrimi i brendshëm dhe mungesa e perspektivës ekonomike e kanë kthyer edhe Çengelajn, dikur një fshat me rreth 700 banorë, në një zonë pothuajse të shkretë. Sot, në këtë fshat të bashkisë Peqin, kanë mbetur vetëm 4–5 familje të moshuarish, të braktisur nga rinia për shkak të mungesës së punës dhe kushteve bazë.

Banorët që kanë mbetur tregojnë se arsyeja kryesore e largimit të të rinjve është mungesa e punësimit. Me pensione të ulëta, ata mezi përballojnë shpenzimet mujore, ndërsa fëmijët e tyre jetojnë dhe punojnë jashtë Shqipërisë.

“Ikin se s’kanë punë. Ne pleqtë marrim pensionin dhe ikim në shtëpi. Është shumë e vështirë të jetosh vetëm, po çfarë të bëjmë”, thotë një banore.

Përveç varfërisë dhe izolimit, të moshuarit përballen edhe me vështirësi të mëdha infrastrukturore. Rrugët e amortizuara, kanalizimet e dëmtuara dhe pusetat e hapura janë kthyer në rrezik të përditshëm për jetën e banorëve.

“Torturë është. Pensioni s’na del as për ilaçe. Këtu mungon organizimi, mungon rruga, mungon tregu për prodhimet. Prandaj ikin të gjithë”, thotë një banor.

Banorët theksojnë se mungesa e investimeve dhe neglizhenca institucionale kanë përshpejtuar shpopullimin e zonës. Sipas tyre, edhe ata pak të rinj që arsimohen, largohen për të kërkuar mundësi jashtë vendit.

“Nuk ka punësim për të rinjtë e shkolluar. Pusetat janë të hapura, kanalizimet s’i ka prekur njeri. Kanë rënë njerëz, janë dëmtuar”, thotë një banor.

Çengelaj sot është një tjetër shembull i qartë i shpopullimit të zonave rurale, ku shtëpitë e braktisura dhe heshtja kanë zëvendësuar jetën dhe gjallërinë e dikurshme.