Mickoski në Pustec: Maqedonia e Veriut i kujton heronjtë e saj, detyra jonë është ta vazhdojmë luftën me mjete të reja

Kryeministri i Maqedonisë së Veriut, Hristijan Mickoski, zhvilloi këtë të diel një vizitë në fshatin Kallamas në bashkinë e Pustecit, ku mori pjesë në inaugurimin e një monumenti kushtuar heronjve maqedonas të Luftës së Dytë Botërore.

Gjatë ceremonisë përkujtimore, Mickoski deklaroi se monumenti përfaqëson “një dëshmi të historisë, sakrificës dhe guximit” të atyre që, sipas tij, mbrojtën lirinë dhe identitetin maqedonas gjatë periudhës së Luftës së Dytë Botërore. Ai theksoi se të rënët “nuk u lëkundën dhe nuk hoqën dorë nga populli i tyre” në ditët më të vështira të luftës.

“Nuk jemi mbledhur vetëm përpara një monumenti, por përpara një kujtese që nuk mund të fshihet, sepse është shkruar me sakrificë, guxim dhe dashuri për Maqedoninë e Veriut”, u shpreh kryeministri maqedonas në fjalën e tij.

Mickoski vlerësoi gjithashtu komunitetin maqedonas në Shqipëri, të cilin e cilësoi si pjesë të pandashme të trungut kombëtar maqedonas dhe njëkohësisht qytetarë besnikë të shtetit shqiptar.

Në fjalimin e mbajtur në Kallamas, ai u ndal edhe te rëndësia e ruajtjes së identitetit kombëtar, gjuhës dhe kulturës maqedonase, duke theksuar se populli maqedonas ka arritur të ruajë vazhdimësinë e tij pavarësisht sfidave historike ndërsa tha se ndasitë politike nuk duhet të pengojnë interesin kombëtar dhe të ardhmen e brezave të rinj.

“Vetëm të bashkuar mund të jemi të fortë dhe të sigurojmë përparimin e vendit”, tha Mickoski.

Ceremonia u mbyll me homazhe për të rënët dhe mesazhe për ruajtjen e kujtesës historike, vlerave kombëtare dhe unitetit.

Fjala e plotë

“Të nderuar përfaqësues të shoqatave dhe institucioneve, miq të dashur, zonja dhe zotërinj,

Sot nuk jemi mbledhur vetëm përpara një monumenti. Sot jemi mbledhur përpara një dëshmie të historisë, përpara një kujtese që nuk mund të fshihet, sepse është shkruar me sakrificë, me guxim dhe me dashuri për Maqedoninë.

Ky monument në Kallamas (Tumenec) u kushtohet heronjve maqedonas, pjesëmarrës në Luftën Nacionalçlirimtare kundër okupatorit fashist bullgar.

Janë njerëz që, në ditët më të errëta të Luftës së Dytë Botërore, nuk u lëkundën, nuk u fshehën dhe nuk hoqën dorë nga populli i tyre dhe nga identiteti i tyre.

Lufta ishte e vështirë, malet dhe pyjet ishin të ashpra, por ata kishin vetëm një pyetje përpara vetes: si të ruanin nderin dhe lirinë. Dhe pikërisht për këtë, sot emrat e tyre qëndrojnë krenarë, ashtu si ka qëndruar e drejtë edhe ideja maqedonase ndër vite.

Ky vend është dëshmi se populli maqedonas, pa marrë parasysh kufijtë, kohërat apo presionet, nuk ka reshtur kurrë së jetuari me të vërtetën e vet, me gjuhën, me këngën dhe me përkatësinë e vet kombëtare.

Tumeneci nuk është vetëm një fshat. Tumeneci është simbol i qëndresës, i dinjitetit dhe i rrënjëve që nuk mund të shkulen.
Kur shikojmë këtë monument, nuk shohim pas për të mbetur në të kaluarën. Shikojmë pas që të dimë kush jemi dhe se ku po shkojmë. Një popull pa kujtesë është një popull pa të ardhme, ndërsa një popull që nderon heronjtë e vet nuk zhduket kurrë.

Prandaj ky nuk është vetëm një akt kujtese, por një akt dinjiteti kombëtar.
Të nderuar të pranishëm, maqedonasit në Shqipëri janë pjesë e pandashme e trungut kombëtar maqedonas dhe njëkohësisht qytetarë besnikë të Shqipërisë.

Përkushtimi dhe qëndrueshmëria juaj meritojnë respekt. Ju e ruajtët emrin maqedonas, gjuhën dhe traditën edhe në kohët më të vështira.
Dua të dërgoj një mesazh të qartë: Maqedonia qëndron pranë popullit të saj kudo që ai ndodhet, me respekt, kujdes dhe mbështetje të sinqertë.
Nga ky vend i shenjtë dua të përcjell edhe një mesazh tjetër, ndoshta më të rëndësishmin: mesazhin e unitetit. Maqedonia sot ka nevojë më shumë se kurrë për bashkim. Të bashkohemi rreth interesave kombëtare, rreth së ardhmes së fëmijëve tanë, rreth respektit për historinë tonë dhe për dinjitetin e popullit.

Mund të kemi mendime të ndryshme, bindje të ndryshme politike dhe këndvështrime të ndryshme, por kur bëhet fjalë për atdheun, për interesat kombëtare dhe për të ardhmen e popullit maqedonas, duhet të jemi bashkë. Vetëm të bashkuar mund të jemi të fortë. Vetëm të bashkuar mund të sjellim përparim.

Dhe vetëm të bashkuar mund ta ruajmë Maqedoninë si shtet me dinjitet, identitet dhe perspektivë.
Të parët tanë nuk u ndanë kur mbronin lirinë. Nuk pyesnin kush ishte nga cili vend apo kujt i përkiste. Të gjithë qëndronin nën një emër të përbashkët. Ky është mësimi që duhet ta mësojmë edhe sot.

Të dashur vëllezër dhe motra, emrat e gdhendur në këtë monument nuk janë vetëm një listë njerëzish. Janë jetë të flijuara për lirinë, janë familje që kanë qarë, nëna që kanë pritur dhe luftëtarë që besonin se brezat e ardhshëm do të jetonin krenarë dhe të lirë.

Detyra jonë sot është ta vazhdojmë luftën e tyre me mjete të reja: me arsim, me zhvillim ekonomik, me ruajtjen e dinjitetit kombëtar dhe me respekt për historinë dhe identitetin tonë. Një shtet nuk ndërtohet vetëm me rrugë dhe ndërtesa; ai ndërtohet edhe me kujtesë, me vlera dhe me një popull që e di kush është.

Prandaj ky monument mbetet një amanet i përjetshëm se Maqedonia i kujton heronjtë e saj dhe se fryma maqedonase jeton.
Qoftë e përjetshme lavdia e heronjve maqedonas të Tumenecit. Qoftë i përjetshëm kujtimi për luftëtarët e lirisë. Dhe Zoti i bekoftë maqedonasit, Maqedoninë dhe Tumenecin.
Ju faleminderit”, tha kryeministri i Maqedonisë së Veriut, Hristijan Mickoski.