Fenomen i rrallë: Ariu polar adopton një këlysh

Studiuesit që po gjurmojnë arinjtë polarë të egër në Kanadanë veriore kanë qenë dëshmitarë të diçkaje jashtëzakonisht të rrallë: një ari nënë që adopton një këlysh që nuk ishte biologjikisht i saj.

Ariu nënë pesëvjeçar dhe këlyshët e saj 10 deri në 11 muajsh u vëzhguan dhe u kapën nga kamerat gjatë migrimit vjetor të arinjve polarë përgjatë Gjirit Perëndimor të Hudsonit pranë Churchill, Manitoba, një qytet i njohur për popullatën e tij të arinjve polarë.

“Është e pazakontë”, tha në një video Alyssa McCall, një shkencëtare në Polar Bears International. “Ne nuk e dimë vërtet pse ndodh… por e dimë që nuk ndodh shpesh fare.”

Është vetëm rasti i 13-të i njohur i adoptimit nga 4,600 arinj të studiuar për gati pesë dekada në zonë. Ariu nënë u kap për herë të parë ndërsa doli nga strofulla e saj e lindjes këtë pranverë. Në atë kohë, ajo kishte një këlysh, të cilin shkencëtarët e etiketuan për studim.

Në vjeshtë, ajo u pa përsëri, por këtë herë me dy këlyshë – këlyshin origjinal që ishte etiketuar dhe një tjetër pa etiketë. Studiuesit nuk janë të sigurt se çfarë i ndodhi nënës biologjike të këlyshit të ri, por po përpiqen ta identifikojnë atë me anë të mostrave gjenetike.

“Arinjtë kanë nevojë për gjithë ndihmën që mund të marrin këto ditë me ndryshimet klimatike”, tha në një deklaratë video Evan Richardson, një shkencëtar i arinjve polarë me Environment and Climate Change Canada. “Nëse femrat kanë mundësinë të marrin një këlysh tjetër dhe të kujdesen për të dhe ta largojnë me sukses nga gjiri, kjo është një gjë e mirë për arinjtë në Churchill.”

Arinjtë polarë në natyrë kanë vetëm 50% shanse për të mbijetuar në moshë madhore, por të kesh një nënë që kujdeset për ta përmirëson shanset e tyre.

Këlyshët duket se janë të shëndetshëm, thanë studiuesit, dhe ka të ngjarë të qëndrojnë me nënën e tyre derisa të jenë rreth dy vjeç e gjysmë.

Më pas, familja pritet të shkojë drejt akullit detar, ku këlyshët do të mësojnë nga nëna e tyre si të gjuajnë foka dhe të mbijetojnë vetë.

“Është thjesht mirë të dish që arinjtë po kujdesen për njëri-tjetrin”, tha Richardson.