Gjykata e Lartë e OKB rrëzon kërkesën e Sudanit për të paditur Emiratet për gjenocid

Gjykata e Lartë e OKB-së ka rrëzuar padinë e Sudanit kundër Emirateve të Bashkuara Arabe, duke e akuzuar shtetin e Gjirit për bashkëpunim në gjenocid.

Sudani pretendoi se Emiratet e Bashkuara Arabe mbështetën Forcat paraushtarake të Mbështetjes së Shpejtë (RSF) në luftën civile sudaneze, në të cilën dhjetëra mijëra njerëz kanë vdekur, kanë detyruar miliona të largohen nga shtëpitë e tyre dhe kanë lënë shumë të përballen me urinë.

Emiratet e Bashkuara Arabe i mohuan kategorikisht akuzat, duke e quajtur rastin “teatër politik” dhe “një marifet cinik publicitar”.

Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë në Hagë vendosi që çështja nuk mund të vazhdonte sepse Emiratet e Bashkuara Arabe kishin zgjedhur të mos zbatonin Nenin 9 të Konventës së Gjenocidit, që do të thotë se nuk mund të paditen nga shtete të tjera për akuza për gjenocid.

Gjykata tha se nuk kishte juridiksion dhe për këtë arsye “i ndalohej nga statuti i saj të merrte ndonjë qëndrim mbi meritat e pretendimeve të bëra nga Sudani”. Çështja u rrëzua me një votim 14-2.

Rasti i Sudanit pretendonte se mbështetja e supozuar ushtarake, financiare dhe logjistike e Emirateve të Bashkuara Arabe për RSF-në – duke përfshirë dërgesat e armëve dhe rekrutimin e mercenarëve – mundësoi sulme sistematike kundër komuniteteve jo-arabe, veçanërisht Masalit, në Darfur.

Akuzat përfshinin vrasje masive, zhvendosje të detyruar dhe përdorimin e dhunës seksuale si armë.

Reem Ketait, zëvendësndihmës ministrja e Emirateve të Bashkuara Arabe për çështjet politike, tha se vendimi i gjykatës ishte “i qartë dhe vendimtar”.

“Bashkësia ndërkombëtare duhet të përqendrohet urgjentisht në përfundimin e kësaj lufte shkatërruese dhe në mbështetjen e popullit sudanez, si dhe duhet të kërkojë që ndihma humanitare të arrijë të gjithë ata që kanë nevojë”, tha ajo.

Si ushtria sudaneze ashtu edhe RSF-ja janë akuzuar për kryerjen e mizorive, duke përfshirë vrasje të shënjestruara etnikisht, pengim të ndihmës humanitare dhe plaçkitje.

Rasti i Sudanit në GJND ishte i pazakontë sepse synonte një sponsor të dyshuar të mizorive, jo autorët e drejtpërdrejtë.

Rasti u pa si një provë nëse shtetet mund të mbahen përgjegjëse për nxitjen e mizorive jashtë vendit.

Ndërsa gjyqtarët e GJND-së zbuluan se nuk kishin fuqinë për të vendosur në këtë rast, kjo megjithatë shërben si një ilustrim i fuqishëm se si gjykatat ndërkombëtare po bëhen fushëbetejat diplomatike.

LEXONI GJITHASHTU:

• Sudani akuzon Emiratet e Bashkuara Arabe për “bashkëfajësi në gjenocid”
• Teknologjia mund të kërcënojë sekretin e konklavës, ja masat që ka marr Vatikani