Si e shpëtoi pacienti spitalin nga kamikazi, doli për të pirë cigare elektronike

Nathan Newby doli jashtë një spitali për të pirë një cigare elektronike dhe për pak ajër të pastër në një natë dimri, por përfundoi duke e bindur një kamikaz, pas një akti të thjeshtë mirësie, shkruan Sky News.

Ky “njeri i jashtëzakonshëm dhe i zakonshëm”, siç e quajti një gjyqtar, sot po nderohet me Medaljen George, çmimi i dytë më i lartë civil për trimëri në Mbretërinë e Bashkuar. Ai vuri re Mohammad Farooq-in të mërzitur dhe të shqetësuar jashtë Spitalit St James në Leeds më 20 janar 2023.

Farooq ishte atje për të kryer një vrasje masive në hyrje të repartit të maternitetit, duke vrarë infermierë dhe potencialisht edhe pacientë.

“Ai dukej sikur donte të bisedonte ose kishte ndonjë lajm të keq, kështu që shkova dhe e pyeta si ishte puna. Dhe që nga ajo pikë, gjërat vazhduan”, thotë zoti Newby.

Farooq, një infermier praktikant në spital, mbante një tenxhere me presion të mbushur me 10 kg barut brenda një qeseje dhe shpresonte t’i vriste infermierët duke i tërhequr jashtë me kërcënimin e bombës. Z. Newby, 35 vjeç, filloi të bisedonte me të ndërsa ai po “luante përreth, duke u lëkundur para e mbrapa” dhe fillimisht mendoi se mund të ishte i mërzitur për një të afërm të sëmurë.

“Ai dukej sikur nuk ishte në vendin e tij; shkova ta shihja nëse ishte mirë. Bisedova, pashë nëse mund ta gëzoja dhe ta bëja të ndihej më mirë”, thotë ai.

Z. Newby – i cili po merrte trajtim në spital dhe ende kishte një vijë intravenoze në krah – vuri re gjithashtu një qese të dyshimtë rreth 1.8 metra larg.

Farooq, 28 vjeç, nuk ishte aspak një anëtar i familjes që shqetësohej. Në gjyqin e tij më vonë u dëgjua se ai ishte një terrorist ujk i vetmuar, i frymëzuar nga Shteti Islamik dhe kishte zgjedhur shënjestrën e tij për shkak të një mosmarrëveshjeje me infermierët në repartin e tij.

“Ai po i shikonte të gjitha infermieret që dilnin kur po shkonin për cigaret e tyre. Ai po e shikonte këtë çantë gjatë gjithë kohës”, thotë z. Newby.

I shqetësuar gjithnjë e më shumë pse çanta qëndronte vetëm, ai e pyeti hapur Farooq-in se çfarë kishte brenda.

“Ai bëri ‘ëm’ dhe ‘ahh’ në fillim, pastaj më tha se çfarë kishte brenda – më tha se kishte një bombë”, thotë ai.

Skepticizmi i tij u zhduk kur Farooq hapi çantën dhe tregoi pajisjen – një bombë e bërë vetë, të cilën e kishte montuar ndërsa ishte ulur në makinën e tij jashtë Parkut Roundhay.

“Atëherë e kuptova që kjo ishte e vërtetë. Ishte si një tenxhere me presion – me tela nga sipër”, thotë zoti Newby.

‘Duke u bërë mik’ me bombarduesin

I shqetësuar se britmat ose vrapimi mund ta fusnin Farooq-in në panik dhe të detononte pajisjen, 35-vjeçari qëndroi i qetë, pavarësisht rrezikut për jetën e tij.

“Unë qëndrova me të, duke u përpjekur t’ia largoja mendjen nga ajo që donte të bënte, ta njihja, të shihja nëse mund ta ndryshoja”, thotë ai.

“Nuk ke kohë të mendosh për ndjenjat e tua, thjesht mendon për njerëzit përreth teje.” Farooq më parë kishte dërguar një kërcënim me bombë për një infermiere jashtë detyrës, me shpresën se do t’i nxirrte njerëzit në parking – por ata nuk e panë për gati një orë. Ai kishte ndryshuar planin dhe tani po priste ndërrimin e turnit për të hyrë brenda dhe shpërthyer bombën.

Ndërsa sulmuesi vetëvrasës fliste për rrezikun e mundshëm të bombës, z. Newby po mendonte si ta bindte atë të largohej më tej nga ndërtesa.

“E kam menduar në kokën time: nëse e çoj në mes – nëse vendos ta aktivizojë – do të aktivizojë vetëm dyert.”
“Nuk do ta shkatërrojë ndërtesën. Më pak dëme dhe më pak njerëz.”

Duke luajtur me kohën, ai përpiqej të krijonte një lidhje me Farooq-in duke “folur për problemet e mia, problemet e tij, pse po e bënte këtë”.

“Ai më tha se donte t’i merrte mbrapsht për atë që kishin bërë. Unë i thashë: ‘Ka mënyra për ta bërë këtë shoku – kjo është mënyra e gabuar’”, kujton z. Newby.

“Pastaj e shtrembërova, e bëra të ndihej më mirë se unë… kështu që dukesha si ajo që kishte më shumë probleme.”

Por bomba ishte ende vetëm pak metra larg, dhe një ndryshim i papritur në humorin e Farooq-it mund të ishte katastrofik.

Z. Newby e dinte se duhej të jepte alarmin në një farë mënyre, por mundësitë ishin të kufizuara pasi terreni ishte pothuajse i zbrazët.

“Ishtim vetëm unë dhe ai, nuk kishte askënd tjetër atje të cilit mund t’i dërgoja një sinjal.”

Megjithatë, ai arriti ta bindte Farooq-in të linte çantën pranë një stoli, ndërsa ai fliste disa vende më tej.

Me terroristin të kthyer në spital, z. Newby shfrytëzoi rastin kur një roje sigurie u shfaq për të pirë duhan rreth 3 metra larg. Por, çuditërisht, burri nuk i vuri re gjestet për ndihmë.

“Po përpiqesha ta sinjalizoja, por ai nuk më shikoi. Pastaj u largua – dhe tani ndihesha sikur po më shikonte përsëri,” thotë zoti Newby.

Duke u rikthyer tek strategjia e tij për të zënë bombarduesin, ai përgatitej mendërisht të qëndronte aty deri në mëngjes, kur spitali do të bëhej më i ngarkuar. Përballja zgjati rreth gjashtë orë.

Megjithatë, situata mori një kthesë të papritur.

“Ai më kërkoi të çohesha dhe ta përqafoja, kështu që i thashë: ‘Po, përqafohu shoku.’ Pastaj tha: ‘Në rregull, dua që të telefonosh policinë përpara se të ndryshoj mendje.'”

Farooq ofroi vullnetarisht telefonin e tij, pasi bateritë e telefonit të z. Newby kishin mbaruar. Por ndërsa hynte në numër, i shkoi ndërmend se mund të ishte një lojë dhe numri mund të aktivizonte bombën.

Farooq e siguroi atë, por ishte një kërcënim tjetër. Kur kontrollori i makinës 999 i kërkoi të kontrollonte nëse kishte armë me vete, Farooq nxori një armë (që më vonë u zbulua se ishte një imitim).

“Ai e hapi zinxhirin e palltos dhe nxori armën drejt meje për rreth tre ose katër sekonda”, thotë ai.
“[Unë] e kapa dhe e rrotullova, duke e drejtuar dorezën nga unë. Thashë: ‘Shiko, nuk dua ta prek atë, a mund ta vendosësh në stol?'”

Policia e armatosur mbërriti shpejt në spital, duke e futur z. Newby në një furgon për sigurinë e tij dhe duke i dhënë fund përballjes gjashtë-orëshe me Farooq-in.

Farooq u shpall fajtor dhe u dënua vitin e kaluar me minimum 37 vjet burg, me Gjykatën e Kurorës në Sheffield që dëgjoi se ai ishte zhytur në “ideologjinë ekstremiste islame” dhe donte të vriste sa më shumë infermierë të ishte e mundur.

Ai fillimisht planifikoi të sulmonte RAF Menwith Hill në Yorkshire të Veriut, por ndryshoi objektivin pasi zbuloi se ishte mirë e ruajtur. Hetimet zbuluan gjithashtu një fushatë me stilolapsa helmues kundër kolegëve, pasi ai duhej të përsëriste një vit të kursit të tij për shkak të mungesave dhe dështimeve në provime.

Humaniteti dhe trimëria e Nathan Newby-t atë natë pothuajse me siguri shpëtuan jetë.

Ai thotë se rreziku dhe pasojat e mundshme nuk ishin të qarta menjëherë, derisa u kthye në shtratin e spitalit.

“Nëse nuk do të kisha pasur atë infeksion në gjoks, nuk do të më kishin dërguar me urgjencë dhe nuk do të kisha qenë në spital – ai do ta kishte bërë dhe unë do ta shihja në lajme.”